Wikiseum

Je staat aan zee. Wat je ziet is maar de buitenkant van een enorme wereld. Naarmate we dieper gaan, verdwijnt het zonlicht. Toch houdt het leven niet op. Reis mee langs koraal, plankton, lichtgevende dieren en hete bronnen op de oceaanbodem.

7 haltes · ongeveer 12 minuten · vrij te verkennen

  1. Halte 1 van 70 mEén grote oceaanOceaanAlle zeeën hangen met elkaar samen en bedekken samen ruim zeventig procent van de aarde. Kijk op de kaart hoe de oceanen zonder grens in elkaar overlopen.
  2. Halte 2 van 720 mLeven in het lichtKoraalrifKoraalriffen liggen in ondiep, zonnig water en beslaan maar een fractie van de zeebodem, toch leeft er een groot deel van alle zeedieren. Zoek in de foto’s drie verschillende levensvormen.
  3. Halte 3 van 7100 mKlein maar onmisbaarPlanktonPlankton drijft mee met de stroming en staat aan het begin van bijna elke voedselketen in zee. Het plantaardige plankton maakt bovendien een groot deel van de zuurstof op aarde.
  4. Halte 4 van 7600 mWaar het licht verdwijntPelagische zoneBiologen delen de open zee in lagen in. Onder ongeveer tweehonderd meter is het licht te zwak voor fotosynthese, en rond duizend meter wordt het helemaal donker.
  5. Halte 5 van 71.000 mZelfgemaakt lichtBioluminescentieIn het donker maken veel dieren hun eigen licht: om prooi te lokken, elkaar te vinden of zich te verbergen. In de diepzee is dat eerder regel dan uitzondering.
  6. Halte 6 van 72.500 mLeven zonder zonHydrothermale bronBij hydrothermale bronnen stroomt heet, mineraalrijk water uit de bodem. Bacteriën halen daar energie uit chemische stoffen in plaats van uit zonlicht, en dragen zo hele gemeenschappen van dieren.
  7. Halte 7 van 710.935 mHet diepste puntChallengerdiepteDe Challengerdiepte ligt bijna elf kilometer onder het zeeoppervlak; pas in 1960 bereikten de eerste mensen de bodem. Inmiddels weten we ook dat ons afval tot hier reikt.